西奥·安哲罗普洛斯
希腊 · 1935–2012
希腊慢电影大师，以恢弘的长镜头和对边界、流亡与巴尔干历史之重的沉思，在《永恒和一日》《尤利西斯的凝视》等影片中为一个破碎的大陆谱写了无与伦比的电影挽歌。
维基百科 ↗“Η εξορία δεν είναι απλά να φεύγεις από τη χώρα σου.”
el
“流亡并非仅仅是离开你的国家。而是你意识到你离开的那个国家已不复存在，而你抵达的国家永远不会属于你的那一刻。你悬浮在两个缺席之间。”
“Τα σύνορα είναι οι πληγές της ιστορίας.”
el
“边界是历史的伤口。每一条边界都是一场战争、一纸条约、一种不公的疤痕——某个人决定在地图上用尺画下的线，而真实的人从此在那些线上流血不止。”
“Αν υπάρχει μια εικόνα που συνοψίζει το σινεμά μου, είναι η ομίχλη.”
el
“如果有一个意象能概括我的电影，那就是雾。不是黑暗——是雾。在黑暗中你知道你看不见。在雾中你以为你能看见，但你伸手触及的一切都在碰到之前消散了。”
“Η ιστορία στα Βαλκάνια δεν είναι κάτι που συνέβη. Είναι κάτι που συνεχίζει να συμβαίνει.”
el
“巴尔干的历史不是已经发生的事，而是仍在发生的事，像一道拒绝愈合的伤口反复重现。每一代人都继承着上一代未完成的悲恸。”
“Κάνω ταινίες για τον χρόνο — όχι τον χρόνο που περνάει, αλλά τον χρόνο που συσσωρεύεται.”
el
“我拍的是关于时间的电影——不是流逝的时间，而是积累的时间，像地质层一样压在人和地方之上的时间。电影是唯一能让你感受到时间的实际重量压在风景之上的艺术。”
“Το μακρύ πλάνο δεν είναι στιλιστική επιλογή — είναι ηθική.”
el
“长镜头不是风格的选择——而是伦理的选择。剪切就是替观众决定该看什么。而保持镜头不动，是给他们在持续的时间中寻找自身意义的自由。”